خط کنتور نقاط دارای عمق برابر در زیر آب را به هم متصل می‌کند، مشابه خطوط هم‌ارتفاع در نقشه‌های توپوگرافی خشکی.

خطوط نزدیک به هم نشان‌دهنده شیب تند یا دیواره زیر آب است، در حالی که خطوط با فاصله زیاد شیب ملایم را نشان می‌دهند.

فاصله کنتور اختلاف عمق ثابت بین خطوط کنتور مجاور است که میزان جزییات نقشه را تعیین می‌کند.

مبدأ مرجع عمودی سطح آب مرجع مانند سطح متوسط دریا است که تمام اندازه‌گیری‌های عمق بر اساس آن محاسبه می‌شوند.

حلقه‌های بسته اغلب نشان‌دهنده گودی‌ها یا تپه‌های زیر آب هستند، مشابه تپه‌ها یا چاله‌ها در نقشه توپوگرافی خشکی.

طیف‌های رنگی، با آبی تیره‌تر برای عمق بیشتر، یک مرجع بصری سریع در کنار داده‌های دقیق خطوط کنتور ارائه می‌دهند.

نرم‌افزار بین نقاط عمق اندازه‌گیری‌شده میان‌یابی می‌کند تا خطوط کنتور پیوسته و هموار رسم کند.

بله، نقشه‌های رسمی دریانوردي بر داده‌های باتیمتری برای نمایش عمق آب و خطرات ناوبری ایمن متکی هستند.

فاصله کنتور کوچک‌تر جزییات بیشتری نشان می‌دهد اما به داده‌های متراکم‌تر نیاز دارد، در حالی که فاصله بزرگ‌تر نقشه را ساده می‌کند اما تغییرات جزیی را پنهان می‌سازد.

نرم‌افزارهای تخصصی هیدروگرافی و GIS داده‌های نقطه‌ای سونار را به نقشه‌های کنتور میان‌یابی‌شده برای کاربردهای مهندسی و ناوبری تبدیل می‌کنند.